وه ی ها ده وه رم دل وه سه ر زولف تو دامه

به رگ نه فه سم وه په ل دارتو به سامه

شاوقم ده ویه تاک خوه شاو بوو ده شه نه ی وا

هورم په ريه تا بچه شی عه تر شه مامه

نامه ی بگریگه م یه ئه را قاول تو گرتم

نورم بپه ری یه وه چه ده ی دامه وسامه

ورشانی و سوو زانی و دایه م وه گری نار

بوومه خر ئه و لنجه مه گه ر م جه گو نامه

لیوه یل تو ئو شن ک دهمت شه ربه ت لیمو

زولفه یل تو ئو شن ک نه خو ه ی عین حه رامه

حبيب الله بخشوده

 هه­فت چگا  ئه­ولاتر

 هه­فت چگا  ئه­ولاتر

هه­فت چگا  ئه­ولا

كه­ر­ۊه  بخه­فم

عه ترێ ده  گيرفانتان

جامه­كێ ده  ده­ستان بوو

تاڵێ خوه­ر   ده گيستان بڕشێ

مانگ  ده  تێوڵتان  ئه­ڵاێ

كه­نيامه

ده  هه­فت  چگا  ئه­ولاتر

خڕم  دانه

ليژماو  كرياگه

نوقره  ڕشيامه­ساو  خوه­م

جامه­ك

چه­م

 ده­م

چه­قانگه

هه­فت چگا ئه­ولاتر

هه­فت چگا  ئه­ولا

 كۊه  ئه­ڵسامه

ك   نه­مرم

 چه م

 ده م

چه قانگه

هه فت چگا ئاو لاتر

هه فت چگا ئه و لا

 كويه ئه لسامه

ك نه مرم

 ***

 معني برخي از لغات

- چگا  :  تپه

- جامك : آيينه

- كه ر يوي  : خرگوش

- گير فانتان : جيبتان

می افتی توی حوض ماه گاهی

تو ماهی می شوی تاباز دریا

به دنبالت بیاید گاه گاهی

***

دل من ابرها را دوست دارد

به یادت ابرهارا می شمارد

به باران گفته ام تاتوبیایی

ببارد هی ببارد هی ببارد

***

اگر ازآب یاگل درمی آورد

شقایق های خوشگل درمی آورد

همین که چشمه می جوشید اشکم

سرازدریا وساحل در می آورد

***

به دستش بال وپر می گیرد از من

به چشمانش جگر می گیرد ازمن

زرنگی کرده درسوداگری هاش

دلم رابرده سرمی گیرد از من

روزی که سایه روشن تصویر ما کشید

ما را گدا نوشت وشما را خدا کشید

از ابتدا نگفت که دارد چه می کشد

وقتی کشید طرح دلی بی وفا کشید

چشمت گرفت دست مرا تا حضور عشق

تا این که دید عاشقم از صحنه پاکشید

نازت کشیدنی ست به هر قیمتی که هست

باید که ناز چشم تو را بارها کشید

با هر چه کفتر است کشیدم خیال تو

بر بوم می شود پر پرواز را کشید

در برکه ها نشد که تو را زندگی کنم

باید تو را به گستره ی رودها کشید

        عطر دستانت

    بعدازاين سوززمستاني بهاري مي خرم    

   مي فروشم برف ها را ، جويباري مي خرم

   تا ببويم عطردستانت دراين سال سياه

   ازجوال نابرادرها غباري مي خرم

   گاهي ازبس جذبه ي چشمت فريبم مي دهد

ا   زلب سبز آبي دريا بخاري مي خرم

    هرقراري  مي گذارم باتو يادت مي رود

   جاي توباشم به هرقيمت قراري مي خرم

    ناخنت پرده دري كرد وزچنگت فاش شد

    رازمن يادت بماند تا سه تاري مي خرم

     سود وسرمايه نمي دانم چه دارم درجهان

   هرچه دارم مي فروشم ، هرچه داري مي خرم

برای کوزه ی دلتنگ خوب است

نداری دل امید شانه ات هست

برای گریه گاهی سنگ خوب است

 ***

خوشم تا آن که می نازم به چشمت

نمی سازی و می سازم به چشمت

کمی خورشید می تابد نگاهت

دو دست آیینه می بازم به چشمت

 ***

تب تنهایی ام بالا گرفته

مرا جای شقایق ها گرفته

تو گفتی میروم حالت بگیرد

تو رفتی حال من حالا گرفته ...

بساط قهوه را بچين

هرچه باشد توآخرين ته نشين اين فنجاني

كه مي تواني بخار مرا ببيني

ببيني كه باد دركدام سمت اتاق مراادامه مي دهد و

آيينه هارا در سنگ دستهايم مي پيچد

كه خودرالاي تمام پيراهن ها گم كند

خانه كه از گفت و گوي ما نفس راحتي بكشد

هر چيزي جاي مناسبش قرارمي گيرد

اسب ها به قاب ها برمي گردند

برگ ها به درخت ها مي چسبند

شيشه ها درپنجره ها مي نيشيند

ومن مصراعي مي شوم روي نيش خودنويسم

كه مركب ندارد

دراین شماره موضوعات زیر را می توانید بخوانید :

سخن سردبیر

نگاهی جامعه شناختی به رشد مصرف کالاهای فرهنگی عامه پسند دربین دختران جوان استان ایلام

زنان ایلام ُ توسعه نیافتگی وآسیب های اجتماعی

زنان ومسئله تقدیرگرایی

بررسی عوامل اجتماعی وفرهنگی موثر برمشارکت سیاسی زنان شهرستان ایلام

زنان واشتغال

زنان ُ اینترنت وآموزش ازراه دور

و ...

دفتر دو بیتی  حبیب الله بخشوده

مجموعه حاضر در 50 دوبيتي در56 سفحه قطع جيبي توسط انتشارات برگ آذين درسال 1386 به چاپ رسيده است .

مجمعه دوبيتي ها را مي توانيد در ادامه مطلب مطالعه نماييد .

تالیف : حبیب الله بخشوده            

نمادها، همواره در دو حوزه‌ي معناگرايي و تصويرآفريني نقشي عميق داشته‌اند و همين دو خصلت ارزشمند ادبي سبب شده است تا نمادها در ساز و كار سرايندگي، به شكلي كارآمد مورد توجه قرار گيرند. شاعران شعر سپيد پايداري نيز براي رهايي از ورطه‌ي تاريك و ناپيداي شعارزدگي، راهي جز تمسك به نمادهاي گوناگون نيافتند و به اين ترتيب با به كارگيري نمادها، تداعي‌هاي پر رمز و رازي را در حوزه‌هاي تمثيلي با زمينه‌هاي فرهنگي، آييني و تاريخي ايجاد نمودند و به شيوه‌ي سمبليك نزديك و نزديك‌تر شدند.